Η απλή συνήθεια πολλών οδηγών να
γεμίζουν το δοχείο των υαλοκαθαριστήρων
με νερό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα,
η αποκατάσταση των οποίων ενδέχεται να
αποδειχθεί ιδιαίτερα δαπανηρή.
Η καλή ορατότητα αποτελεί μία από τις βασικότερες προϋποθέσεις για την ασφαλή οδήγηση, καθώς ακόμη και μια μικρή ποσότητα βρωμιάς στο παρμπρίζ μπορεί να δυσκολέψει τον οδηγό να διακρίνει έγκαιρα όσα συμβαίνουν μπροστά του. Για τον λόγο αυτό, οι υαλοκαθαριστήρες και το σύστημα πλύσης του παρμπρίζ διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην καθημερινή χρήση του αυτοκινήτου, ιδιαίτερα όταν οι καιρικές συνθήκες δεν είναι ευνοϊκές.
Ωστόσο, παρά τη σημασία τους, αρκετοί οδηγοί δεν δίνουν την απαραίτητη προσοχή στη συντήρηση του συγκεκριμένου συστήματος, επιλέγοντας να γεμίζουν το δοχείο των υαλοκαθαριστήρων αποκλειστικά με νερό βρύσης, θεωρώντας ότι αυτό αρκεί για τον αποτελεσματικό καθαρισμό του παρμπρίζ.
Η συγκεκριμένη επιλογή, όμως, κρύβει ορισμένες παγίδες. Ένας από τους σημαντικότερους κινδύνους αφορά το ενδεχόμενο παγώματος. Όταν η εξωτερική θερμοκρασία πέσει κάτω από τους μηδέν βαθμούς Κελσίου, το νερό που βρίσκεται στο δοχείο και στις σωληνώσεις μπορεί να παγώσει, εμποδίζοντας τη λειτουργία των πιτσιλιστηριών.
Σε μια τέτοια περίπτωση, ο οδηγός δεν
θα μπορεί να καθαρίσει το παρμπρίζ όταν
το χρειαστεί, ενώ υπάρχει και ο κίνδυνος
πρόκλησης ζημιάς στο ίδιο το σύστημα.
Καθώς το νερό διαστέλλεται όταν
παγώνει, μπορεί να προκαλέσει ρωγμές
στο δοχείο, στις σωληνώσεις ή σε άλλα
εξαρτήματα, οδηγώντας σε επισκευές
που θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί.
Εξίσου σημαντικό είναι και το ζήτημα των αλάτων, ιδιαίτερα στις περιοχές όπου το νερό του δικτύου παρουσιάζει αυξημένη σκληρότητα. Με την πάροδο του χρόνου, τα μεταλλικά άλατα μπορούν να δημιουργήσουν επικαθίσεις στο κύκλωμα, περιορίζοντας τη ροή του υγρού και φράζοντας τα μικρά ακροφύσια από τα οποία ψεκάζεται το παρμπρίζ.
Πέρα όμως από τις πιθανές μηχανικές βλάβες, το απλό νερό δεν διαθέτει την ίδια καθαριστική ικανότητα με ένα ειδικό υγρό πλύσης παρμπρίζ. Ρύποι όπως υπολείμματα εντόμων, λιπαρές ουσίες, λάσπη και άλλες επικαθίσεις απαιτούν κατάλληλα καθαριστικά συστατικά για να απομακρυνθούν αποτελεσματικά από τη γυάλινη επιφάνεια.
Για τον λόγο αυτό, η ενδεδειγμένη λύση είναι η χρήση ειδικού υγρού για το σύστημα πλύσης του παρμπρίζ, το οποίο έχει σχεδιαστεί ώστε να απομακρύνει τους ρύπους και, ανάλογα με τη σύνθεσή του, να προσφέρει προστασία από τις χαμηλές θερμοκρασίες.
Στην αγορά υπάρχουν τόσο έτοιμα προς χρήση υγρά όσο και συμπυκνωμένα προϊόντα που απαιτούν αραίωση. Στη δεύτερη περίπτωση, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείται απιονισμένο ή απεσταγμένο νερό, πάντοτε σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται κατά τους χειμερινούς μήνες, όταν οι οδηγοί θα πρέπει να επιλέγουν υγρό με κατάλληλη αντιπαγωτική προστασία, λαμβάνοντας υπόψη τις θερμοκρασίες που επικρατούν στην περιοχή όπου κινούνται.
Εξίσου σημαντικό είναι να ελέγχουμε τακτικά τη στάθμη του υγρού, ιδιαίτερα πριν από ένα μεγάλο ταξίδι. Ένα άδειο δοχείο μπορεί να μας αφήσει χωρίς δυνατότητα καθαρισμού του παρμπρίζ τη στιγμή που τη χρειαζόμαστε περισσότερο, περιορίζοντας την ορατότητα και αυξάνοντας τον κίνδυνο κατά την οδήγηση.
Τι πρέπει να προσέχουμε σε περίπτωση
ανάγκης
Σε περίπτωση που δεν υπάρχει διαθέσιμο ειδικό υγρό, η προσωρινή χρήση καθαρού νερού μπορεί να αποτελέσει λύση ανάγκης, εφόσον το επιτρέπει ο κατασκευαστής του αυτοκινήτου και δεν επικρατούν συνθήκες παγετού. Σε αυτή την περίπτωση, προτιμάται το απεσταγμένο ή απιονισμένο νερό αντί του νερού βρύσης, καθώς περιορίζεται ο κίνδυνος δημιουργίας επικαθίσεων από άλατα.
Αν
για οποιοδήποτε λόγο δεν μπορούμε να
προμηθευτούμε απεσταγμένο νερό τότε
προσθέτουμε λευκό ξίδι (δεν
μυρίζει έντονα όπως το παραδοσιακό),
ενώ αν κινούμαστε σε συνθήκες όπου
επικρατούν χαμηλές θερμοκρασίες βάζουμε
στο mix μπλε οινόπνευμα (πιο φτηνό) που
κατεβάζει επίσης το σημείο πήξεως
(περίπου μισό μπουκαλάκι).

